25 Nisan 2010 Pazar

olabilir



Bana dokunduğun zaman
İçim ürperiyor

Bana dokunduğun zaman
Elim ayağım dolaşıyor

Bana dokunduğun zaman
Kalbim içime sığmıyor

Sana dokunduğum zaman
Zor tutuyorum kendimi
Korkuyorum düşüncemden

Ellerime sözüm geçse
Dudaklarım öpebilir
Kollarımı kenetlesem
Gözlerimle sarabilir
Bedenimi tutsak etsem
Ruhum seni tutabilir

Ruhum sende kalabilir
Ruhum senin olabilir

Ahmet Erkan Köseoğlu

hiçbirşeyimsin



Sen benim hiçbirşeyimsin, yazdıklarımdan çok daha az
Hiçkimsemisin ? bilmemki nesin ? luzumundan fazla beyaz...
Sen benim hiçbirşeyimsin , varlığın yokluğun anlaşılmaz.
Galiba eski liman üzerindesin
Gece karanlığıma bir yıldız olmak
Dudaklarınla cama çizdiğin
En fazla , küf kokan otellerde, tedirgin bir kız uykusu bulmak
Yalnızlığı öldüresiye çirkin, sabaha karşı öldüresiye korkak
Sen benim hiçbirşeyimsin, hiçbir sevişmek yaşamışlığım
Hiçkimsemisin ? bilmemki nesin ? yabancı bir şarkı gibi yarım...
Sen benim hiçbirşeyimsin ,uykumun arasında çağırdığım
Sen benim hiçbirşeyimsin , çocukluk sesimle bağırdığım
Sen benim hiçbirşeyimsin...


Şiir:Attilla İlhan

üçüncü şahsın şiiri


Gözlerin gözlerime değince ,felaketim olurdu ağlardım
Beni sevmiyordun bilirdim
Bir sevdiğin vardı , duyardım
Çöp gibi bir oğlan ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem , öldüreceğimden korkardım
felaketim olurdu, ağlardım...
Ne vakit sahilden geçsem , limanda hep gemiler olurdu
Ağaçlar gizlice gülerdi
Bir rüzgar aklımı alırdı
Sessizce bir sigara yakardım
Parmaklarımın ucunu yakardım
Kirpiklerini eğerdin, bakardın
Üşürdüm , içim ürperirdi, felaketim olurdu ağlardım...
Akşamlar ağır ağır inerdi, limandan bir gemi kalkardı
Sen kalkıp ona giderdin, yüzün belirsiz giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldümü cenazeye benzerdi
Hele seni kollarına aldımı , felaketim olurdu ağlardım...


Şiir:Attilla İlhan

pia



Ne olur kim olduğunu bilsem pia nın
Ellerini bir tutsam, bilsem
Böyle uzak uzak seslenmese
Ben bir yerde beklerken, o başka bir yere gitmese
Ne olur sabaha karşı rıhtımda
Simitçiler pia yı görseler
Bana haber salsalar, bilsem
İçimi tıka basa yıldız basar, koşa koşa ona giderdim.

Ne olur kim olduğunu bilsem pia nın
Sesini duysam , geri dönsem
Sabaha karşı rıhtımda sırtında siyah bir yağmurluk
Çocuk gözleri büyük büyük
Üşümüş, ürpermiş, soluk
Islanmış saçları rüzgarda
Yüzünde bana dönük bir hüzün
Ellerini tutabilsem pia nın
Ölsem , eksiksiz ölürdüm...


Şiir:Attilla İlhan